BLACK TOWERS – Chapter 2 – Tulog Na

Chapter 2

Tulog Na

October 2009

     “Oh, anak. Maayos ba ang lagay mo diyan?”

     Napabuntung-hininga si Lucy. Inilipat niya ang hawak na cellphone sa kabilang tainga. “Ma naman.”

     “Oo na, oo na.”

     Ilang segundong katahimikan ang namagitan sa mag-ina. Tinitigan ni Lucy ang mga kuko sa paa, pagkatapos ay iginala ang tingin sa paligid. Mula sa kinauupuan niyang kama ay kita niya ang buong silid. Oo nga’t studio type lamang ang condo unit na tinitirhan, ngunit ang mahalaga ay kanya naman ang unit na iyon.

     Sinilip niya ang orasan na nakasabit sa pader. “Sige Ma, male-late na ako sa trabaho.”

     “O siya, siya. Ay, oo nga pala. Nabayaran na ng Papa mo yung mga monthly fees mo.”

     Biglang napasimangot si Lucy.

     “Ma! Di ba sabi ko ako na ang bahala sa mga fees? May trabaho na naman ako, eh.”

(This is an original work by MartinTristan M. Carneo. For more stories from this author, please visit kuwentonghorror.wordpress.com)

     Dinig ni Lucy ang pagsinghap ng kanyang ina.

     “Eh kasi naman anak, hindi mo naman kailangan pang magtrabaho.”

     Hindi na sumagot pa si Lucy. Siguradong magtatalo lamang kasi sila ulit ng kanyang ina.

     “Hello? Hello?”

     “Sige na, Ma,” mabilis na sabi ni Lucy. “Kailangan ko nang pumasok.” Hindi na niya hinintay na makasagot ang kausap at agad na pinutol ang tawag. Muli siyang napabuntung-hininga at napahiga sa kama.

     Bakit kasi hindi nila maintindihan? tanong niya sa sarili. Muli niyang iginala ang tingin sa loob ng kanyang unit. Maliit lamang ito at kakaunti pa lamang ang gamit, ngunit maayos at malinis naman ito. Bagamat naiinis pa rin ay hindi niya mapigilan ang mapangiti.

     “Hay, kailangan ko na talagang pumasok.” Mabilis siyang tumayo at tinungo ang banyo upang maligo.

Ipagpatuloy ang pagbabasa

BLACK TOWERS – Chapter 1 – Parating na Sila

Chapter 1

Parating na Sila

September 2009

Pinagdaop ni Aling Marisol ang kanyang mga palad at saka ikiniskis at binugahan ng hangin. Pagkatapos ay pinagpag niya ang mga kamay na para bang basa ang mga ito. Lumalamig na ang simoy ng hangin kaya’t nagpapapansin na naman ang kanyang artraytis.

     “’Ber na kasi,” ang laging sabi ng kanyang asawang si Lando. “Tanda yan na malapit na ang Pasko.”

     Pasko, nakangiting naisip ni Marisol. Parang kahapon lang ang Pasko, ngayon magpa-Pasko na naman.

     Lumingon siya sa kaliwa pagkatapos ay sa kanan bago tumawid. Wala namang masyadong dumadaang sasakyan dahil alas-diyes na ng gabi. Makikitid lang din naman ang mga kalsada sa kanilang baranggay kaya’t halos mga tricycle at motorsiklo lamang ang karaniwang dumadaan doon. Sa ilalim ng isang streetlight ay may mangilan-ngilang mga kabataan ang nakatambay, nagyoyosi at nagtatawanan. Napa-iling lang si Marisol sa nakita.

Ipagpatuloy ang pagbabasa