3 Lines Horror Stories

(This is an original work by MartinTristan M. Carneo. For more stories from this author, please visit kuwentonghorror.wordpress.com)

“Ang weird talaga ng mga tao, ano?” sabi ko habang napapailing.

“Gumagawa sila ng mga bagay na kalokohan lang, walang sense, at minsan nga ay delikado pa para lamang mapansin, ma-like, at mapusuan ng ibang tao.”

“Ako rin, gusto ko lang namang mapansin, ma-like, at mapusuan mo,” bulong ko sa babaeng nakatali ngayon sa isang upuan sa aking harapan, umiiyak, ang bibig ay nakabusal.

 

______________________________

“Kapag lumingon ka, akin ka!”

Hindi siya nakinig, akala’y nagbibiro ako.

Kaya heto, naririto na siya ngayon sa aking tahanan, habang-buhay na matutulog sa loob ng aking aparador.

 

______________________________

“Nagbabagang balita, mga ka-puso!
Isang bulalakaw diumano ang tatama ngayong gabi sa ating plane—”
— Signal Lost —

 

_________________________________

“Hindi ako nagpagpag!

“Bakit hindi ako nakinig at hindi nagpagpag?!”

Ito ang nakasulat sa isang kapirasong papel sa bulsa ng isang babaeng natagpuang patay sa loob ng kanyang apartment.

 

_________________________________

Pinatay ko silang lahat, ang kanilang mga bangkay ay nakahilera sa paanan ng kama ng aking naghihingalong amain.

Nang makita niya ang aking ginawa, ngumiti siya, inabot sa akin ang isang kulay itim na bagay, at biglang nalagutan ng hininga.

Oo, ginawa ko ang lahat ng ito. Para sa librong itim.

 

______________________________________

“Kung may pagkakataon na mayakap ka at masabi ko na mahal kita, ama,” walang emosyong kanta ng isang batang namamalimos sa bus.

Habang ang ibang tao ay hindi pinapansin ang bata, ako naman ay parang hindi makahinga sapagkat kamukhang-kamukha niya ang aking anak na pumanaw dalawang taon na ang nakararaan.

“Awiting ‘to ay alay ko sa’yo. M-Ma-Maha… na… m-maha… na…” Hindi maituloy ng bata ang pagkanta, ang kanyang mga mata ay nanlilisik na nakatitig sa akin.

 

__________________________________

Naghahanap ako ng MATABA, MABILBIL, at OVERWEIGHT. Papatayin ko.

Este, papapayatin ko pala.

PM me NOW!

 

_____________________________________

“Hay, naku! Alam mo ba ‘yang si Joan, takot na takot sa aparador niya noong bata pa siya,” kwento ng nanay ko sa aking bagong boyfriend.

“Mayroon daw kasing lalaking nakatira sa aparador niya!” dugtong pa ni inay sabay tawa. “Teka, iho, saan ka nga ba ulit nauwi?”

Matamis na ngiti ang ibinigay ng aking mahal. “Sa aparador… este, sa apartment po.”

(This is an original work by MartinTristan M. Carneo. For more stories from this author, please visit kuwentonghorror.wordpress.com)

NEW PROJECT: English Horror Stories

Matagal-tagal na rin akong nagsusulat at marami-rami na rin ang mga kuwentong naibahagi ko dito sa blog ko, sa Wattpad, at sa Facebook. Pero lahat ng mga akda ko ay puro Tagalog. Kaya’t naisipan ko na siguro ay panahon na upang magsulat naman ng mga horror stories sa wikang Ingles. Kung tutuusin, ang mga paborito kong horror novels ay mga English novels. And napakarami ko na ring mga nabasang English novels, hindi lang mga horror. May mystery, detective stories, fantasy, science fiction, romance, and non-fiction.

Hindi naman sa nagmamalaki ako ngunit marunong naman akong mag-English (lalo na kapag nagco-comment sa mga Facebook posts!!! :D). Hindi ko palang talaga nasusubukang magsulat ng isang kuwentong horror sa wikeng Ingles. Nakapagsulat na naman ako ng ilang mga essays ngunit wala pa talagang fiction. Medyo mahirap din talaga kasi magsulat lalo na’t ang setting, characters, at theme, ay Filipino pa rin. May mga nabasa na akong mga Pinoy horror stories in English, and aaminin ko, kaunti lamang ang nagustuhan ko. Maganda naman ang story, pero parang iba talaga ang tunog, pakiramdam, at flow kapag Pinoy ang nagsulat. Madalas kasi sa mga nababasa ko, parang malalalim na salita pa ang ginagamit nila. Para tuloy nakakabasag ng suspension of disbelief. Hindi katulad sa mga popular horror novels (hindi ‘yung mga literary novels, ah), talagang very simple language ang ginagamit. Hindi wordy, at hindi masyadong mabulaklak. Ewan ko kung ako lang ang ganito.

So, tingnan natin. Sana ay makapagsulat ako ng mga English horror stories (may publisher kasi na interested na mag-publish ng mga stories ko in English).

Oo nga pala! Baka meron kayong recommendations na magandang basahing horror novel or short story written by Pinoys. Kahit sa Wattpad or sa mga blog lang.

Thanks!