ANG HABILIN AUDIO NARRATION by HILAKBOT TV!

Naririto na naman po ang isang kagila-gilalas, at kahindik-hindik na audio narration mula sa mga talentadong Pinoy Youtube channel na Hilakbot TV! Pakinggan niyo po ang isa sa mga istorya ko rito, Ang Habilin, na ngayon ay maipa-publish na po sa aklat na Librong Itim Volume 9!

Suportahan po natin ang Hilakbot TV at ang aking bagong published book! Go Pinoy Horror!

Huwag Mo Silang Hahanapin

Huwag Mo Silang Hahanapin

ni Tristan Martin

 

Mayroon akong third eye. Sige, tawanan niyo ako. Alam ko namang mahirap paniwalaan ito. Marami na ang nagsabing baka raw nababaliw lang ako. Na pawang nasa isipan ko lamang ang lahat ng mga nakikita ko, mga halusinasyon lamang. Mayroon din namang nagsasabi na sinasapian daw ako ng demonyo o ng isang masamang espirito. May nag-volunteer pa nga na ipagpe-pray over nila ako basta’t sumama lamang ako sa kanilang simbahan.

 

Hindi na ako nakikipagtalo kapag nabubuksan ang diskusyon tungkol sa aking third eye. Halos narinig ko na ang lahat ng mga paliwanag at teyorya tungkol sa mga taong nakakakita ng mga espirito. At, sa aking pagtanda, natanggap ko na rin na baka maaaring tama rin sila. Ayokong isipin na baliw ako ngunit marami na akong nakitang mga bagay na parang milagroso ngunit madaling naipaliwanag ng siyensya. Maaaring may diperensya nga ang utak ko, eh, ano naman ngayon? Natuto na akong mabuhay na nakakakita ng mga kaluluwa (o halusinasyon?) na naglalakad kasama ng mga buhay.

 

Isa sa mga dahilan kung bakit sa Black Towers ako kumuha ng unit ay dahil wala akong nararamdaman at nakikitang hindi normal. Sa lahat kasi ng mga condo na napuntahan ko, palagi akong may kakaibang nararanasan. Sa isang condo sa Makati, pagpasok ko pa lamang ay nakaramdam na kaagad ako ng panlalamig. Panlalamig na hindi dahil sa aircon, na hindi naman ganoon kalakas. Ito ang uri ng panlalamig na tagos hanggang buto. Hindi ko alam kung bakit ngunit bigla akong napatingala. At nagulat ako sa aking nakita (na hindi ko ipinahalata dahil nasanay na rin naman ako sa mga ganoong sitwasyon).

Ipagpatuloy ang pagbabasa

Na Recover Din!

Whoo! Narecover ko din tong account ko. Na lock out ako mga one month ago hindi ko alam bakit. Basta’t bigla na lang hindi na ako makalogin. Eh, nakalimutan ko na yung email address na associated sa account na ito kaya hindi ako makarequest ng reset password.

Buti na lang at naalala ko yung email ko! Kaya heto, buhay na ulit ang blog na ito. So abangan niyo na lang ang mga stories ko na isha-share dito. Abangan niyo rin po sana ang book ng collection ng mga piling stories ko! In talks po ako with a publisher and sana po ay matuloy!

Sana po ay patuloy niyo akong suportahan at ang aking mga stories!

Love you all, dear readers!

IMG_20161028_095533

No to Plagiarism

Sa lahat po ng readers, paalala lang po. Kahit hindi na po ako masyadong nakakapag-post ng stories ko, hindi ibig sabihin na hindi na ito active at hindi ko na chinecheck. Baka isipin niyo na wala ng pakialam si author kaya pwede niyo ng kunin ang mga stories dito.

Bawal po ang pagre-repost ng stories ko sa ibang websites, sa social media, at lalong-lalo na sa Wattpad ng WALANG PERMISSION! Kung nagandahan po kayo sa story at gusto niyo i-share sa iba (siguro naman nagustuhan ninyo ang story, hindi niyo naman siguro ire-repost kung hindi niyo nagustuhan), hingi po muna tayo ng permission. Respeto na rin po iyon sa author.

Kung hindi man ako kaagad makareply dito (busy rin naman ako) at gustong-gusto niyo na ishare, hindi na kayo makapaghintay, ALWAYS give PROPER credits or attribution. Iniistress ko ang salitang PROPER dahil hindi po sapat ang paglalagay ng disclaimer na hindi inyo ang story at nakuha niyo lang sa Internet. Kailangang ilagay ang pangalan ng author AND the web-address kung saan niyo kinuha.

So sa mga stories ko dito, hingi po ng permission first. Okay na din sa akin maglagay ng PROPER attribution kung hindi man ako makareply sa inyong paghingi ng pahintulot. So kung ishe-share niyo ang mga stories ko sa Facebook or Wattpad, dapat ganito:

<Title of Story>

by Martin Tristan Carneo

kuwentonghorror.wordpress.com

Okay po!

At huwag na huwag niyong ilalagay na kayo ang sumulat ng story! Plagiarism po iyan! Meron pang iba pinapalitan lang ng pangalan yung mga characters. Plagiarism pa rin po iyon!!!

Sana po ay maintindihan ninyo. I’m writing these stories, not to be famous, but because I love writing horror stories. I care for these stories like they are my children.

Maraming salamat po!

Bakit Tawa ng Tawa ang Bungisngis? – Now Published in Librong Itim Volume 9

***

This story is now published by Precious Pages as LIBRONG ITIM VOLUME 9. Get it now to read the full story and read more of my other horror stories! 😀

***

 

Bakit Tawa nang Tawa ang Bungisngis?
ni Martin Tristan Carneo

 

(This is an original work by MartinTristan M. Carneo. For more stories from this author, please visit kuwentonghorror.wordpress.com)

Nasa harapan ko na ang halimaw ngunit hindi pa rin ako makapaniwala. Sadyang mayroon talagang mga bagay na hindi matanggap ng ating isipan kahit nakikita na ito ng sarili nating mata.

“Maki!” Isang malamig na kamay ang malakas na humatak sa aking braso.

“R-Robi.” Sa sobrang takot at pagkamangha ko ay hindi ko na napansin na humakbang pala ako papalapit sa halimaw.

“Huwag kang lumapit diyan baka kagatin ka bigla.”

Tumango ako at agad na umatras sa tabi ng aking kababata. Muli kong tinignan ang halimaw na nakasalampak sa lapag. Nakatali ang buong katawan nito ng makapal na lubid. Malaki ito at nakatatakot ang hitsura. Marungis ang buong katawan nito na para bang gumulong sa putikan. Nagwawala ito at nagpupumiglas ngunit ang nakatatakot ay kahit na nakatali, tawa lang ito nang tawa.

“Ano ba iyan, Robi?” tanong ko.

“Hindi ko rin alam. Kaninang naglalakad ako sa kakahuyan ay nakita ko iyang nakahandusay sa lupa. Nang lapitan ko, nakita kong sugatan. Kaya inuwi ko rito.”

Tinignan ko si Robi, ang aking bibig ay napanganga.

“Inuwi mo? Bakit? Nababaliw ka na ba?”

“Sa totoo lang, tatakbo na sana ako sa takot nang makita ko ang mukha ng halimaw na iyan,” nakangiti niyang sagot pagkatapos ay naupo sa isang bangkito sa kaniyang tabi. “Pero bigla kong naalala ang mga kuwento ni lola. ‘Yung tungkol sa mga halimaw na nakikita raw rito sa bundok na ito. Naaalala mo pa ba iyon?”

“Oo naman,” tugon ko. “Pero kuwento lang ang mga iyon, ‘di ba?”

“Anong kuwento? Hindi mo ba nakikita iyang nasa harapan mo? Huwag mong sabihing kuwento lang iyan?”

 

(This is an original work by MartinTristan M. Carneo. For more stories from this author, please visit kuwentonghorror.wordpress.com)

Ipagpatuloy ang pagbabasa

KULTO

KULTO
ni Martin Tristan M. Carneo
3/8/2017 1:00AM

Lumayas ako sa amin noong labing-anim na taong gulang pa lamang ako. Hindi ko inisip noon kung saan ako mapapapadpad o kung ano ang mangyayari sa akin. Basta’t ang inisip ko lamang ay ang makalayo. Makalayo sa aking amang nagtayo ng sarili niyang relihiyon. Hindi, ng isang kulto.

Tiningnan ko ang ang aking may-bahay na abala sa kusina. Nagpasalamat ako na hindi niya ako nakikita ngayon. Hindi niya nakikita ang pinagpapawisan at, kahit na hindi ko nakikita, namumutla kong mukha. Ibinalik ko ang aking atensyon sa hawak kong dyaro at tinitigan ang headline.

300 MIYEMBRO NG KULTO, PATAY SA PAGSABOG NG MAYON

Sa ilalim ng titulo ay may litrato ng Bulkang Mayon na nagbubuga ng makapal na usok. Katabi nito ay ang larawan ng isang matandang lalaki.

Ipagpatuloy ang pagbabasa